De Real Meal Revolutie

DRMR

Levensgenieters omarmen De Real Meal Revolutie, een moderne versie van het Bantingdieet. Waarom? Simpelweg omdat je met dit dieet langer kunt blijven genieten van het leven. Bovendien is het eten heerlijk en verzadigend. Het is dan ook meer een levensstijl dan een dieet, want dit doe je de rest van je leven als je slim bent. Nooit meer jojo-effect. Gezond, lekker en toch geen honger.

Download het hele artikel De Real Meal Revolutie, in: Antilliaans Dagblad, 21 januari 2017. // 376 kb | door Christel Cosijn en Richelle van den Dungen Gronovius

Monkeyway tilt je leven naar een hoger level

2016-2017
Soms wil je even een preview in je toekomst om te zien of er nog leuke dingen op je pad komen. Iets waardoor het leven ineens vleugels krijgt. Waardoor je gaat bubbelen van binnen. Bij Monkeyway stop je met wachten en ga je die leuke dingen een handje helpen. Wil jij in 2017 eindelijk je dromen waarmaken? Begin vandaag en til je leven direct naar een hoger level. We laten je zien hoe je dat in 5 stappen kunt doen.

[Read more…]

Borstkanker maakte mijn moeder emotieloos

blog-roselieke-githa
In deze blog vertelt Githa, de dochter van Roselieke, hoe zij het heeft ervaren toen haar moeder borstkanker had. En wat zij zou doen als ze in haar moeders schoenen stond.

Tatoeages na borstkanker in ‘Goed Gevoel’

Onlangs gaf ik mijn moeder op voor een interview in Goed Gevoel, een Vlaams magazine. Ik zag het oproepje waarin ‘Goed Gevoel’ zocht naar vrouwen die borstkanker hadden gehad en daar op een positieve manier mee omgingen. Mijn moeder wilde wel meedoen en dat resulteerde in een mooi interview met een gewaagde foto. Het bracht me ook terug naar de tijd toen mijn moeder borstkanker had. Sindsdien is er best wat veranderd in mijn leven.

Lees de blog Borstkanker maakte mijn moeder emotieloos verder op www.monkeyway.nl.

Heb jij ook iets indringends of bijzonders meegemaakt wat je op www.monkeyway.nl wilt delen? Schrijf ons! christel@monkeyway.nl

De ontboezeming van mijn zus

blog-roselieke
Deze blog gaat over de letterlijke en figuurlijke ontboezeming van mijn zus Roselieke. En over hoe borstkanker uiteindelijk haar leven verrijkte.

Roselieke stond deze maand paginagroot in het Vlaams magazine Goed Gevoel. Omdat op Bonaire nergens een exemplaar te krijgen was, stuurde ze me er foto’s van. Vanwege het borstkankerthema in oktober werd ze samen met een aantal andere vrouwen geïnterviewd over het symbool van hun strijd. Dit was uiteraard voor iedereen anders. Roselieke had gekozen voor een tatoeage op de plaats waar eerst haar borst zat. Ze had heel toepasselijk voor een roos gekozen, als symbool voor een nieuw begin.

Lees de blog De ontboezeming van mijn zus verder op www.monkeyway.nl.

Heb jij ook iets indringends of bijzonders meegemaakt wat je op www.monkeyway.nl wilt delen? Schrijf ons! christel@monkeyway.nl

Lilly uit Londen

Blog Lilly uit Londen Monkeyway
Terwijl in Europa de dagen weer kouder en korter worden, trotseren wij in het Caribisch Gebied orkanen als Matthew. Deze orkanen zijn een enorme bedreiging voor mens en milieu. Hoewel de ABC-eilanden goeddeels gespaard bleven van Matthews razernij, viel er behoorlijk wat regen en blijken vooral de kusten te zijn beschadigd door de onstuimige zee.

Directieoverleg op de beach

Maar dan schijnt eindelijk de zon weer en dat betekent tijd maken voor ons favoriete werk: ‘directieoverleg at the beach’. Als we aankomen op ons vertrouwde strand zien we dat er niet veel zand over is. Het water staat erg hoog. Tot aan de houten parasols. Onze strandstoelenman verwelkomt ons en vertelt in geuren en kleuren tot hoe hoog het water is gekomen. En wat een troep er aan land spoelde. Hij wijst op de enorme hopen bijeen geharkte slierten zeewier als bewijs.

Lilly uit Londen

De twee strandstoelen met kleurige badhanddoeken naast ons zijn verlaten. Maar niet voor lang. Drie dames nemen plaats. Kirsten, Marian en Lilly.

Kirsten vertelt ons dat zij en haar zus een Hollandse moeder hebben en dat ze in Londen wonen. Kirsten werkt als neuropsycholoog voor een soort GGZ en haar zus als business advocaat. Marian is nog moe van de lange reis en doet een poging om een dutje te doen. Maar Kirsten wil op verkenning.

Daar is Lilly het helemaal mee eens. Ogenschijnlijk rustig, maar in afwachting van een beslissing observeert ze heimelijk de dames vanachter haar nieuwe zonnebril.

blog-lilly-uit-londen

Maar Lilly wordt ook wat onrustig van de hoge golven. Ze vindt de zee maar niks en hoopt dat ze er niet nog een keer in moet. Haar kapsel raakt er ook zo van door de war. Bovendien wordt het na die lange vlucht uit Londen, hoogtijd om weer eens flink de pootjes te strekken. Maar, keurig opgevoed als ze is, wacht ze geduldig tot Kirsten en Marian klaar zijn om Aruba te gaan ontdekken. We geven ze nog snel het nummer van een taxi van een goede vriend door en dan gaan ze met zijn drietjes op verkenning.

Met haar nieuwe zonnebril op is ze wel gelijk de hipste hond op ‘The High Rise’.

Dag Lilly uit Londen. You really rock!

Fijn weekend!

Liefs,

Richelle en Christel

Rouwverwerking en borstkanker, Gudrun Bongaerts

Rouwverwerking en borstkanker, Gudrun Bongaerts
In oktober krijgt borstkanker extra aandacht. Een thema dat helaas nog steeds erg actueel is. Deze Monkeywayblog gaat over de rouwverwerking van Gudrun Bongaerts (1968), die haar zus verloor aan borstkanker. Ter verwerking van de dood van haar zus schreef Gudrun een aantal jaren geleden haar literair debuut ‘Merel en ik’, waarin zij zowel zichzelf als haar zus Hilde een stem geeft.

Binnenkort schrijft Gundrun voor Monkeyway een aantal gastblogs. Over rouwverwerking. En over bipolaire stoornis bij jongeren. Heb jij ook iets indringends of bijzonders meegemaakt wat je hier wilt delen? Schrijf me! christel@monkeyway.nl

Lees de blog Rouwverwerking en borstkanker, Gudrun Bongaerts verder op www.monkeyway.nl.

Pippi Langkous en de Monkeywaychallenge

Monkeywaychallenge

Pippi Langkous en de Monkeywaychallenge

In deze blog vertel ik hoe Pippi Langkous me op het idee bracht van de Monkeywaychallenge.

En hoe jij een GRATIS Monkeywaytraject ter waarde van 350 euro wint!

Lees Pippi Langkous en de Monkeywaychallenge verder op www.monkeyway.nl.

Christels Monkeywayblog

Christels Monkeywayblog

Je hebt mijn Monkeywayblog ontdekt!

Geen idee hoe je bij mijn Monkeywayblog verzeild bent geraakt, maar voel je vooral welkom. Je bent welkom om rond te snuffelen, mee te lezen en te reageren. En voor zaken die je liever privé houdt, mag je me ook altijd hier mailen: christel@monkeyway.nl.

Oeps! Mocht je nog niet weten wat Monkeyway is, neem dan snel een kijkje op www.monkeyway.nl.

Lees Christels Monkeywayblog verder op www.monkeyway.nl

De allerlaatste Uitgevlogen

Bursalen Bonaire - 2013

De nieuwe bursalen maken zich klaar om uit te vliegen. Stress dus. Maar zo ver van huis word je snel volwassen. Was ik drie jaar geleden nog bezorgd om Nikita, nu is zij bezorgd om mij. De Real Meal Revolutie uit de vorige column voerde mij namelijk naar een nog extremere manier om koolhydraten te vermijden. En dat vindt ze maar niks. Maar dat verhaal bewaar ik voor later, want voor de allerlaatste Uitgevlogen vroeg ik Nikita om een terugblik.

‘Het derde jaar heb ik als zeer leerzaam en positief ervaren. Ik heb stage gelopen in een jeugddetentie, een ervaring die ik niet had willen missen! Ik werd zo leuk en warm opgevangen door mijn collega’s en heb er veel geleerd. Niet alleen qua studie maar ook over mezelf. Ik heb grenzen leren aangeven en een andere kijk gekregen op mijn omgeving. Ook voel ik me niet meer buitengesloten of alleen, zoals ik de twee voorgaande jaren wel heb ervaren. Dat was voornamelijk op school, door de houding van medestudenten.

Het eerste jaar was het ergste. Uiteraard verlangde ik enorm naar huis. Misschien omdat ze op school deden aan een soort indirecte discriminatie. Dit kwam doordat ik anders dacht en anders reageerde, niet alle trends en gewoontes kende en natuurlijk ook door de afwezigheid van gezamenlijke jeugdervaringen. Uiteindelijk werd ik genegeerd want ik hoorde bij niet één groepje. Niet omdat niemand me mocht, maar meer omdat ik nergens een klik voelde. Wellicht was ik daar zelf ook schuldig aan. Inmiddels hoor ik nog steeds niet bij een groepje, maar ga wel met iedereen om.

Medestudenten zijn nu juist geïnteresseerd in mij en ook in Bonaire. Op mijn beurt vraag ik naar hun achtergrond. Ik ontmoet zo steeds meer mensen met een interessant levensverhaal. En iedereen is zichzelf. With age everything gets better and more simple, I guess. Maar die schoolcontacten gaan niet verder dan school. Alleen met het meisje waarmee ik de eerste twee jaar in de klas zat, ga ik na school soms ook om, al is zij het tegenovergestelde van mij. En natuurlijk mijn Marokkaanse buurvrouw. Zij is al wat ouder en heeft kinderen, maar ze is leuk en gezellig.

Nikita - moderne dochter

Nu het gemis aan vriendschappen sterker wordt, trek ik er vaker op uit. Naar een goed concert bijvoorbeeld. Ik zoek online naar de goedkoopste kaartjes. Dan spreek ik af met mijn eilandvrienden en -vriendinnen die inmiddels ook in Nederland wonen. Daar voel ik me het meest bij op mijn gemak. Sinds kort ben ik vrijwilligster in een dierenopvang. Na het schoonmaken mag ik lekker met de honden spelen. En ik kijk uit naar de zomervakantie, dan ga ik misschien met mijn vader naar Valencia. Dat wil ik al zo lang.

Nog één jaar dus. Maar dan? Mijn missie is jongeren helpen door middel van coaching en/of training om zichzelf verder te ontwikkelen. Maar dat kan op zoveel manieren,dat maakt het moeilijk om over mijn toekomst na te denken. Ga ik gelijk terug naar de eilanden of blijf ik hier om meer ervaring op te doen? Misschien nog een deeltijdstudie? Iets met kunst dan, want die functie in de gevangenis leek me super. Ik zie hier veel werk en ontwikkelmogelijkheden voor mezelf. Ach, I just go with the flow. I don’t fight the waves but let them show me the way.

De nieuwe bursalen doen er goed aan om niet uitsluitend te studeren, maar ook om er op uit te trekken en te genieten van alle mogelijkheden hier. Zoek aansluiting bij anderen door gemeenschappelijke interesses, sport of ga uit, spreek af met vrienden, bezoek attracties, popconcerten of verken Europa, zodat wanneer je terugkeert naar de eilanden niet baalt dat daar niet veel te doen is. Maar verlies nooit je doel uit het oog. Ik ken bijvoorbeeld

Nederlandse studenten die naar drank stinken tijdens de les. Als je te veel feest, kom je uiteindelijk thuis zonder diploma. Maar, je moet dan nog wel je schuld aflossen. Mocht je studie niet bevallen, dan kun je het beste zo snel mogelijk stoppen en eventueel een andere kiezen. Heb je problemen? Zoek hulp!

Ik ergerde me eerst best wel aan het Nederlandse gezeur hier over het weer, maar dat is zinloos. Het weer is hier vaak k*t. Accept it.

En als laatste, ga niet lopen stressen! Rennen voor het openbaar vervoer – terwijl je naar huis gaat- is dom, want een paar minuten later komt er weer een. Wat ik heb overgenomen hier is op tijd komen. En dat is een kwestie van op tijd vertrekken. Stick to your true self, maar ontwikkel jezelf wel. Exito!’

Column Om op te vreten

Nikita doet het goed. Errol heeft een baan. Het columnavontuur zit erop. Lieve lezers, masha danki voor jullie tijd en interesse. Wil je me blijven volgen? Super! Na de zomervakantie ga ik over van alles en nog wat bloggen. Het fijne is dat we dan onderaan de blog met elkaar in gesprek kunnen. Spannend, want die eerste blog gaat natuurlijk over mijn huidige dieetexperiment: Zero Carbs. Wat wordt het? Top, of de zoveelste dieetflop? Als je een mailtje stuurt naar info@bigbangexpress.com met als titel ‘blog volgen’, dan geef ik je een seintje zodra we online gaan met de nieuwe website. Tot dan!

Christel Cosijn, in: Amigoe, 23 juni 2016.